Sławni Wikingowie

Słynni wikingowie

Słynni wikingowie zajmują ważne miejsce w historii Skandynawii, którego nikt nie może zignorować. Nie ma znaczenia, co ktokolwiek myśli lub czuje na temat tego, co zrobił. Tak, prowadzili najazdy, podboje i często siali spustoszenie. Niemniej jednak Skandynawia w obecnym kształcie wywodzi się z tych działań, które sprowadziły jeńców z powrotem do domu.

Nikt nie może próbować opowiedzieć pełnej historii Skandynawii bez wspomnienia o roli Wikingów w jej kształtowaniu. Prawdą jest, że historia Wikingów budzi mieszane emocje. Niektórzy ludzie mogą chcieć mówić o Wikingach tylko niskim tonem, ale inni podkreślają, że jest to ważna część historii regionu. Działania wikingów, które obejmowały między innymi handel, najazdy i brutalne operacje, naprawdę ukształtowały życie społeczne i polityczne Skandynawii.

Historia wikingów

Bogata historia Wikingów znajduje się w Szwecji, Norwegii i Danii. To właśnie w tych krajach Wikingowie założyli swoją bazę. Mogli przeprowadzać najazdy, w tym porywać piękne kobiety, a następnie wysyłać je jako żony do Skandynawii – można to znaleźć w opowieściach o tym, dlaczego skandynawskie kobiety są tak piękne.

W rzeczywistości nazwa Viking jest używana tylko do ukrycia piractwa. Tak więc epoka wikingów to czas w przeszłości, w którym uzbrojeni mężczyźni wyruszali na pełne morze i inne części Europy, aby przeprowadzać najazdy. Niektóre z tych nalotów okazały się dramatyczne i siały spustoszenie w całej Europie kontynentalnej.

Ponowne połączenie z Wikingami

Dziś w Norwegii klimat wikingów jest bardzo silny, a wioski wikingów, wycieczki, historia i muzea znajdują się w zaskakujących miejscach w kraju.

Norwescy wikingowie byli uważani za szalonych wojowników. Duża liczba wikingów, którzy używali toporów w walce, pochodziła z części norweskiej, na co wskazują dowody archeologiczne. Pierwszym dowodem jest to, że Norwegowie byli uważani za najlepszych żeglarzy i budowniczych.

Innym dowodem jest to, że przez długi czas Norwegowie pozostawali poganami w porównaniu do Szwedów. Poza tym, Norwegowie są najodważniejszymi z trzech typów wikingów. Wreszcie, Norwegowie są najbardziej odważni i pionierscy w porównaniu do Duńczyków i Szwedów.

Era Wikingów

Krótka podróż po Norwegii ujawni urzekające, bogate dziedzictwo historyczne, a także kilka widocznych śladów Wikingów, którzy rządzili krajem od 800 do 1066 roku. Era wikingów rozpoczęła się w klasztorze Lindisfarne około roku 793 n.e., a zakończyła bitwą pod Stamford Bridge około roku 1066. W tym czasie armia angielska odniosła sukces w odparciu najeźdźców wikingów, którym przewodził król Harald Hardrada.

Wikingowie ustanowili wymagające instytucje społeczne i nadzorowali wprowadzenie chrześcijaństwa w Skandynawii. Pozostawiło to wielki ślad w historii Europy poprzez eksplorację, kolonizację i handel.

Bardzo przerażający Wikingowie

Norweskie królestwa wikingów

Dzisiejsza Norwegia była świadkiem wielkiej transformacji ukształtowanej przez Wikingów, nowe trendy i ostatnie odkrycia. OkołoIX wieku naród składał się z małych indywidualnych posiadłości, gospodarstw i królestw. W przybliżeniu istniało około dziewięciu małych królestw, które zajmowały większość terytorium Wikingów. Niektóre z królestw to Rogaland, Vestfold i Kattegat.

Lokalizacje wikingów

Wikingowie żyli głównie na oceanach. Powodem jest to, że duża część populacji pozostała na obszarach przybrzeżnych, aby łowić ryby i uprawiać rolę. Z tego powodu do później epoki wikingów istniało kilka miast i miasteczek.

Skiringssal był uważany za największy ośrodek populacji, w którym mieszkało około 500 Norsemenów. Było to święte miejsce Wikingów i centrum handlu w Norwegii.

Słynni przywódcy wikingów w Norwegii

Wikingowie byli mieszkańcami Skandynawii odVIII doXI wieku. Przywódcy wikingów obejmują Eryka Czerwonego, który sfinansował nordycką osadę na Grenlandii, oraz Haralda Hardradę, ostatniego wybitnego wodza wikingów.

Erick the Red

Erick był założycielem pierwszej nordyckiej osady na Grenlandii.

Urodzony w Norwegii Erick the Red znany był również jako Erik Thorvaldsso; przydomek ten zyskał dzięki swojemu gorącemu temperamentowi i rudym włosom. Ojciec został początkowo wygnany z Norwegii, ponieważ kogoś zabił, co zmusiło go do przeniesienia się z rodziną na Islandię.

Na Islandii Erik został również oskarżony o nieumyślne spowodowanie śmierci, co doprowadziło do jego wygnania. Po opuszczeniu tego miejsca popłynął na niezbadaną wyspę i wylądował na Grenlandii z zamiarem zwabienia przyszłych osadników. Po kilku latach powrócił na Islandię, gdzie przygotował flotę składającą się z około 25 statków i przewiózł kolonistów na Grenlandię.

W szczytowym okresie kolonia Grenlandii liczyła około 5 000 mieszkańców. Po śmierci Eryka nordyckie społeczności na Grenlandii przetrwały, zanim zostały opuszczone wXIV-XV wieku. To właśnie z tego powodu zniknięcie nordyckich Grenlandczyków jest tajemnicą. Inne czynniki, które mogły przyczynić się do ich zniknięcia, to ograniczone możliwości handlowe i ochłodzenie klimatu.

Eric Bloodaxe

Urodził się w stylu życia Wikingów. Od 12 roku życia brał udział w kilku krwawych najazdach na Europę. Eryk był jednym z wielu synów pierwszego króla Norwegii, Haralda Fairhaira. To sprawiło, że nauczył się, że przemoc jest skutecznym sposobem na wyróżnienie się jako społeczność Wikingów.

Olaf Tryggvason

Był wnukiem Haralda Fairhaira, który był pierwszym królem w tym czasie, który zjednoczył Norwegię. Po śmierci ojca wychowywał się w Norwegii, a w 991 r. poprowadził inwazję wikingów na Anglię, która zakończyła się zwycięstwem w bitwie pod Maldon. Następnie Anglia zapłaciła Wikingom, aby zapobiec przyszłym atakom przez jakiś czas.

Około 994 r. Olaf, a także jego przyjaciel Sweyn Forkbeard, król Danii, rozpoczęli najazd na Anglię i uważali się za Danegeld. W 995 r. Olaf najechał Norwegię, gdzie został królem po zabiciu Hakona Wielkiego, jej władcy. Jako król zmusił swoich zwolenników do przyjęcia chrześcijaństwa, ponieważ Norwegowie byli początkowo poganami.

Harald Hardrada

Harald Hardrada był ostatnim wybitnym wodzem wikingów.

Urodził się w 1015 r. w Norwegii. Jako nastolatek walczył w bitwie pod Stiklestad, która została stoczona w 1030 r. przez Olafa Haraldssona, jego przyrodniego brata (króla), który został wygnany z Norwegii. Powodem jest to, że próbował przywrócić władzę. Siły Olafa zostały pokonane, a on sam zabity, podczas gdy Harald został wysłany na wygnanie.

Później Harald udał się do Konstantynopola, gdzie dołączył do prestiżowej Gwardii Varangian cesarza bizantyjskiego. Po tym, jak wzbogacił się dzięki dobrze wyposażonemu wojsku, powrócił do Skandynawii około 1040 roku. W tym momencie zawarł sojusz z osobą, która pretendowała do duńskiego tronu, Sweynem Estrithsonem.

Harald zawarł sojusz, aby móc walczyć z królem, który rządził Norwegią, królem Magnusem. Później zrezygnował z partnerstwa, ponieważ został norweskim współwładcą. Po śmierci Magnusa przejął pełną kontrolę nad tronem.

Wygrał większość bitew, a nawet w 1064 r. zawarł pokój i zrezygnował z roszczeń do Danii. Później postanowił skupić się na Anglii i najeżdżał ją przez dwa lata, gdzie wygrał bitwę pod Fulford Gate. Później Harold Godwinson, nowy król Anglii, rozbił armię Harolda podczas bitwy pod Stamford Bridge, gdzie został zabity.

Muzeum Stiklestad

Leży na północ od Trondheim i jest miejscem, w którym Olav Haraldsson przegrał swoją bitwę. Poza tym jest to wspaniałe muzeum poświęcone historii Wikingów.

W lipcu w Stiklestad odbywa się zwykle Olsokdagene. Festiwal jest zwykle bogaty w jedzenie, handel, opowiadanie historii i rekonstrukcje. To sprawia, że ludzie czują się jak królowie wikingów. Muzeum posiada eksponaty, które dają ludziom szansę posmakowania norweskiego życia.

Farma wikingów w Avaldsnes

To tam Olav Tryggvason utopił czarodziejów. Pokazuje sposób, w jaki żyli wikingowie. Aby zdobyć doświadczenie, można wynająć domki Vikingów.

Słynni przywódcy wikingów w Danii

Duńscy wikingowie byli również znani jako Duńczycy i uważa się, że byli najbardziej zorganizowani politycznie w porównaniu do szwedzkich i norweskich wikingów. Duńczycy byli najsilniejsi wśród Norsemenów, zarówno pod względem militarnym, jak i politycznym. Poza tym duńscy wikingowie byli pierwszymi ludźmi, którzy przeszli na chrześcijaństwo pod koniecIX wieku.

Gorm Stary

Gorm Stary był pierwszym, który nazwał siebie duńskim królem, a także pierwszym, który użył nazwy „Dania” dla narodu, dla którego panował od 936 r. n.e. do śmierci w 958 r. n.e.. Gorm rządził z Jelling i aby uhonorować swoją żonę Thyrę, stworzył najstarsze kamienie Jelling.

Gorm jest synem króla Harthacnuta. Uważano go za starego, ponieważ był głową tradycyjnego rodu duńskiej monarchii. Był starszy w porównaniu z innymi monarchami, a ponieważ żył tak długo, Gorm był ślepy, gdy Kanut, jego syn, został zabity. Jego synami byli Knut, Toke i Harald Bluetooth.

Harald Bluetooth

Harald Bluetooth to Duńczyk, który nawrócił Duńczyków na chrześcijaństwo dzięki cudom pokazanym mu przez duchownego Poppa. Cuda obejmowały rutynowe trzymanie rozgrzanego do czerwoności żelaznego pręta, który płonął dzięki wierze taty. Jednak w rzeczywistości nawrócił się, ponieważ chciał rzucić wyzwanie niemieckiej inwazji, która już była chrześcijanami. Oznacza to, że trudno byłoby mu usprawiedliwić atak na chrześcijańskie królestwo.

Mimo że nawrócenie Danii jest uważane za jego największe osiągnięcie, był on skutecznym władcą. Poprawił infrastrukturę swojego kraju, a także zacieśnił traktaty i umowy z sąsiadami. Niestety, konwersja sprawiła, że Sweyn Forkbeard obalił go i przejął władzę. Harald był nazywany Bluetooth, ponieważ miał martwy ząb, który był niebieski. Ericsson, szwedzka firma telekomunikacyjna, wybrała to imię ze względu na wiek wikinga. Poza tym założyciele wierzyli, że jest on w stanie zjednoczyć jednostki w pokojowych negocjacjach.

Sweyn Forkbeard

Sweyn Forkbeard był władcą Danii w latach 986-1014 po tym, jak przejął tron od swojego ojca, twierdząc, że jest okropny. W 1013 r. został pierwszym duńskim królem Anglii. Sweyn był poganinem i uciskał chrześcijan, a nawet posunął się do wypędzenia niemieckich biskupów z Zelandii i Skanii.

Sweyn zawarł sojusz z królem Szwecji przeciwko Olafowi Tryggvasonowi, norweskiemu królowi. Poza tym utracił roszczenia do Norwegii w 964 r. po porażce z armią niemiecką. Porażka Olafa sprawiła, że Norwegia i zachodni Bałtyk zostały podzielone przez zwycięzców. Poszedł naprzód i najechał Anglię, której królem został ogłoszony w 1013 r., ale zmarł zaledwie pięć tygodni po objęciu rządów.

Cnut Wielki

Był zaciekłym duńskim władcą, który rządził Anglią, podbijając dużą część Europy Północnej. Rządził Anglią od 1016 do 1035 roku. Jest również pamiętany jako król Norwegii, Danii, Anglii i części Szwecji. Jego ojcem był Vein „Forkbeard”, który został królem Anglii w 1030 roku.

Kanut był wpływowym królem. Zjednoczył królestwa duńskie i angielskie, na czym również skorzystał. Poza tym jego kontrola nad szlakiem bałtyckim przyniosła znaczne korzyści angielskiej gospodarce i handlowi. Objął tron Norwegii w 1028 r. po kilku latach konfliktu z przeciwnikami ze Skandynawii.

Ragnar Lothbrok

Ragnar Lothbrok jest wikingiem, wojownikiem i farmerem. Istnieją jednak niespójności dotyczące jego istnienia. Pomimo niespójności, historia uważa, że przeprowadził kilka najazdów na Święte Cesarstwo Rzymskie i Wyspy Brytyjskie wIX wieku. Według staronordyckiej opowieści, jego synowie to Hubba, Inwaer (Ivar Bez Kości) i Halfdan, który poprowadził inwazję na Anglię Wschodnią w 865 roku.

Ragnar był pierwszym Skandynawem, który najechał Brytanię. Poza tym był plagą wczesnej Francji i średniowiecznej Anglii, ponieważ wielokrotnie najeżdżał królestwa Wessex i Northumbrii. Mszcząc się za śmierć ojca, synowie najechali Anglię.

Halfdan Ragnarsson

Halfdan Ragnarsson jest założycielem Królestwa Danii i uważa się, że jest synem Ragnara Lothbroka, który był słynnym wikingiem wIX wieku. Brał udział w najazdach na ziemie anglosaskie na południu. Wraz ze swoimi zwolennikami najechał ujście rzeki Tyne w 874 r. i wziął udział w wojnie z Brytyjczykami i Piktami ze Strathclyde.

W 876 r. Halfdan podzielił region York między swoich ludzi. Jest on również ojcem dwóch królów Hróara i Helgi, którzy zastąpili go we władaniu Danią. Oprócz tego był dowódcą Wielkiej Armii Pogańskiej, która najechała królestwa anglosaskiej Anglii od 865 roku.

Słynne miejsca i muzea wikingów w Danii

  1. Muzeum Wikingów w Ladby
  2. Twierdza wikingów Trelleborg
  3. Muzeum statków wikingów
  4. Kongernes Jelling
  5. Lindholm Hoje
  6. Muzeum Moesgard
  7. Centrum Wikingów Fyrkat
  8. Muzeum Narodowe
  9. Twierdza wikingów Aggersborg
  10. Bork Vikingehavn
  11. Kraina Legend
  12. Muzeum Wikingów

Słynni przywódcy wikingów w Szwecji

Szwedzi byli początkowo znani jako Rusowie lub Waregowie i spośród całej trójki to właśnie oni pozostali poganami przez długi czas, aż doXII wieku. Odważyli się odkryć i splądrować nowe ziemie na wschód od Dniepru i Wołgi. Co więcej, byli doskonałymi handlowcami i odkrywcami, ale nie tak brutalnymi jak Duńczycy i Norwegowie. Ich głównym celem był przede wszystkim handel, dlatego stworzyli długie szlaki handlowe wokół Morza Czarnego i na Bliski Wschód.

Björn Ironside

Björn był nordyckim wikingiem i królem Szwecji. W XII i XIII wieku historii Skandynawii Björn był synem Ragnara Lothbroka, króla wikingów. Był pierwszym władcą z dynastii szwedzkiej (Munso).

W jednej z przygód, w których bierze udział, kaleki brat Ivan bez kości przewodzi gangowi, podczas gdy Bjorn jest uważany za okrutnego i zdolnego wojownika z mocą odwracania losów bitwy. Podczas najazdów na Włochy, Gibraltar, Francję, Hiszpanię i Anglię zabierał ze sobą wojowników wikingów. Björn był synem króla wikingów Ragnara Lothbroka.

Eryk Zwycięzca

Eryk Zwycięski był pierwszym wikińskim królem Szwecji. Wygrał bitwę Fýrisvellir pod Starą Uppsalą po złożeniu Odynowi ofiary, że jeśli wygra, odda się na dziesięć lat. Poza tym był monarchą w 970 roku. Eryk Zwycięski był pierwszym władcą zaakceptowanym przez Wielkich z okolic jeziora Vattern i pierwotnych Szwedów z okolic jeziora Malaren.

Olof Skötkonung

Olof Skötkonung był synem Eryka Zwycięskiego i królem Szwecji. Jego wysiłki narzucenia chrześcijaństwa były bardzo udaremniane przez niechrześcijańskich szwedzkich wodzów. Ponadto sprzeciwiał się rozwojowi silnego państwa norweskiego, co skłoniło go do przyłączenia się do króla Danii, Sweyna I Widłobrodego, w zwycięskiej wojnie przeciwko Norwegii około 999 roku.

Podczas swoich wczesnych rządów Olof poprowadził wyprawę wikingów do Wendlandu. Uważa się go również za pierwszego Szweda, który był chrześcijaninem aż do śmierci. W porównaniu z poprzednikami, którzy byli wojownikami, Olof jest uważany za kłującego i wyniosłego króla, który wolał królewskie sporty od wojny.

Sigurd Ring

Sigurd Ring był królem Szwedów, o czym wspominają stare skandynawskie sagi. Jego wuj Harald Wartooth przekazał mu przywództwo nad Szwecją. Później próbował obalić swojego wuja w celu przejęcia korony Danii. W końcu wygrał bitwę pod Brávellir, w której Odyn interweniował, zabijając Haralda. Co więcej, był ojcem nordyckiego bohatera wikingów Ragnara Lodbroka.

Słynne miejsca i muzea wikingów w Szwecji

  1. Wioska Wikingów Birka
  2. Rattvik Viking House
  3. Storholmen Living Village
  4. Muzeum Wikingów w Sztokholmie
  5. Skansen Foteviken
  6. Gamla Uppsala
  7. Kamień runiczny Rök
  8. Stornäset Viking House
  9. Furudal/ Guidekullo
  10. Twierdza Trelleborgen

Autorskie zdjęcie
Data publikacji:
An avid storyteller and passionate writer with a penchant for letting people know that which they don't know while at the same time telling people more about what they may already have known. At the end, you stay informed, be curious, and get cosy.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *